بـه همیـن سـادگـی

دانـش آمـوز شـمـاره ۱۳

بـه همیـن سـادگـی

دانـش آمـوز شـمـاره ۱۳

بـه همیـن سـادگـی

شعورم در حـدّ همین نوشـته هاست. کم و زیادش رو به بزرگی خودتون ببخشین. ممنون

نویسندگان

تاوان

پنجشنبه, ۱۵ تیر ۱۳۹۶، ۱۲:۵۲ ق.ظ

دقایقی قبل، چهل و دومین برگ دفتر زندگیم بسته شد و وارد چهل و سومین سال زندگی خود شدم.

به قول معروف پیر شدیم رفت هرچند جوونیمون هم چندان ...ی نبودیم!

.

از بچگی، دوران میانسالی رو دوست داشتم و هنوز هم دارم.

مخصوصاً با اون بخش موهای جوگندمی خیلی حال میکنم. هرچند موهای سرم هنوز تمایلی به رنگ عوض کردن نشون نمیدن.

.

علیرغم اُفت شدید بدنی که در یکی دوسال اخیر خیلی محسوس شده، ولی برخلاف خیلی ها حسرت دوران جوونی رو نمی خورم.

.

اما افسوس می خورم که ای کاش یک اشتباه رو در 20 سال پیش مرتکب نمی شدم .

.

ارتباط با دوستی که به مرور، تبدیل به شریک کاری شد و نقش ویرانگری در زندگی و آینده ام ایفا کرد که هنوز هم دارم تاوانش رو بسیار بیشتر از توان و قدرتم پس میدم.

(البته دنبال مقصر نیستم و اگه قرار به گرفتن انگشت اتهام باشه، جهت انگشت فقط به سمت خودمه)

.

یادمون باشه یک ارتباط در مهمونی، یک همکاری در محیط کار و بطورکلی هر نوع رابطه ای که شاید در ابتدا ساده و مفید به نظر برسه به راحتی می تونه تبدیل به اشتباه بزرگی بشه.

و هر اشتباهی تاوانی داره

.

اما تاوان بعضی اشتباهات در حد یک ساعت و یک روز و دو روزه

و تاوان بعضی اشتباهات هم یک عمر

.

از صمیم قلب آرزو می کنم اگه در هر زمینه ای تصمیم گیری نادرستی گرفتین حداقل، تاوان کوتاه مدت داشته باشه

:-)

۹۶/۰۴/۱۵
سعید یگانه