دانش آموز شماره 13

خلوتی برای ساده نویسی

دانش آموز شماره 13

خلوتی برای ساده نویسی

دانش آموز شماره 13

نویسندگان

اگه حق انتخاب برای استخدام دارین...

يكشنبه, ۲۲ اسفند ۱۳۹۵، ۰۱:۲۶ ق.ظ

این نوشته در پاسخ به سوال یکی از عزیزان هموبلاگیمون در راستای استخدامه که ترجیح دادم بصورت عمومی بنویسمش. شاید به درد حداقل یک عزیز دیگه هم بخوره (و شاید هم نخوره)

یکی از بزرگوارانی که حق استادی به گردن من دارن، برای یکی از سازمانهای بسیار عظیم این مرز و بوم (اسمشو نمیگم. همه میشناسیمش و خیلی هامون مصرف کنندۀ روزمرۀ محصولات این برند هستیم) رزومه ای ارسال کردن. لازم به ذکره که ایشون دارای سوابق کاری و موفقیتهای بسیار چشمگیری هستن.

ولی وقتی که رزومه شون توسط معاون مدیرعامل خونده شد، بلافاصه اونو پاره کرده و به همکارش گفته:

ــ اگه این بابا بیاد اینجا، به یک ماه نمیکشه که جای منو میگیره!

غافل از اینکه آقای همکار، قبل از اینکه در مسند همکار ایشون باشه، از شاگردان و دوستان آقای ارسال کنندۀ رزومه بوده و عین جملات رو کف دست ایشون گذاشته!

اینو داشته باشین، یه مورد دیگه هم عرض کنم:

چند سال قبل که در یک سازمان بزرگ و معروف و احتمالاً بر اثر خامی و جهالت جوونی(!) مشغول به همکاری بودم، مدیریت یک منطقه در کشور رو به حقیر واگذار کردن. رقیب ما تحرکاتی رو در منطقه ایجاد کرده و سریعاً باید اقداماتی انجام می شد.

پیشنهاد نیم درصد تخفیف بالاتر همراه با یک پروموشن مضاعف برای محصولاتمون رو به مدیر دادم.

فرمود:

ــ کتباً برام بنویس و ارسال کن.

کتبی نوشتم و ارسال کردم. ایشون هم برای مدیر منطقه نامه ای زد و ارسال کرد. اون آقا هم برای معاون مدیرعامل نامه زد و ارسال کرد. اون آخری هم احتمالاً برای ننۀ فاطی و ننۀ فاطی هم برای کُلفَت مش باقر(!) نامه زد و خلاصه 4 ماه بعد پاسخ مدیرعامل اومد که :

موافقت می شود. انجام دهید!

مرده شور وجود بی خاصیت و شعور زیر صفرت رو ببرن جناب مدیرعامل سازمان عظیم و عریض و طویل (...)! بدبخت اون 2000 نفری که زیرمجموعۀ تو مشغول به کار هستن. خب گوسفند! تو این 4 ماه رقیبت اومد شخم زد و کاشت و درو کرد و بُرد. حالا نشستی و چپ و راست جلسه میذاری که سیاست ما چه مشکلی داشت که اینطور شد؟! و بعد هم نسکافه و چای و شیرینی زهرمار میکنین و خوشحالین که جلسۀ آسیب شناسی هم واسه اون سازمان خراب شده تون برگزار کردین؟!

(بی خیال. یه خورده داغ کردم. ببخشید! بعضی وقتا با کمی فحش آروم میشیم! :)

از این حکایت ها زیاده دوستان.

نمی خوام وارد این موضوع بشم که چرا تیم های ورزشی ما در حوزه های انفرادی (مثل کشتی و وزنه برداری) در دنیا خیلی موفقتر هستن تا حوزه های کار تیمی مثل فوتبال!

و ایضاً قصد ندارم به این موضوع ورود کنم که :

بزرگ شدن سازمان، اونقدرها سخت و غیرممکن نیست. تو کشورمون نمونه هاشو زیاد داریم. ولی:

آیا ما ایرانیها اونقدر بزرگ هستیم که بتونیم سازمانهای بزرگ رو اداره کنیم؟!

اصلاً به من چه. سواد این چیزا رو ندارم.

نهایتاً مقدمات فوق رو عرض کردم که بگم همین اتفاق در سازمان کوچکی هم افتاد.

سازمانی که که بین حقیر و مدیرعامل، 167 شکلات و چای شیرین وجود نداشت که با دو دست و دو پا و 32 عدد دندون میزشون رو چسبیده باشن!

رقیبمون شروع کرد به حرکات ناپسند. رفتم تو اتاق مدیرعامل و مثل بچۀ آدم گفتم: این چند تا راهکار رو انجام بدیم؟ اونم مثل بچه آدم گفت: آره (کل جلسه 20 دقیقه نشد)

و چنین شد که آنچنان ضربه مهلکی به رقیب وارد کردیم که هنوز هم کمر راست نکرده.

حالا سوالم اینه:

اگه قصد استخدام داشته باشین و فرض رو هم بر این بگیریم که چند گزینه روی میزتون باشه (البته بجز گزینه نظامی که همیشه روی میزه!) و حق انتخاب آزاد هم داشته باشین، سازمان بزرگتر رو انتخاب میکنین یا کوچیکتر رو ؟!

صرفاً در راستای تقلب، بد نیست نیم نگاهی به این نوشته حقیر در سال گذشته بندازین:

استخدام در برندهای بزرگ یا سازمانهای گمنام؟

همیشه، واقعیت اونی نیست که از دور دیدیم و شنیدیم!

پ.ن) اگه لینک رو خوندین، امیدوارم که نحوه نگارش کمی لفظ قلم انگارانۀ پارسال رو بر من ببخشایید! بهرحال اوایل تاسیس وبلاگ بود و زندگی رو سخت میگرفتم و فکر میکردم بقول معروف خبریه!

شاید اگه حضرت مولانا به جای من بود برای تنویر ذهن مخاطبش از کدو و خاتون و اینا مثال میزد! هرچند که ما هم یاد گرفتیم از بی ادبانه ترین نوشته های بزرگان ادب(!!!) این کشور، برداشتهای عرفانی، اخلاقی، ماورایی و نهایتاً مودبانه داشته باشیم.

موفق باشید

۹۵/۱۲/۲۲
سعید یگانه

ارسال نظر

تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.