بـه همیـن سـادگـی

دانـش آمـوز شـمـاره ۱۳

بـه همیـن سـادگـی

دانـش آمـوز شـمـاره ۱۳

بـه همیـن سـادگـی

شعورم در حـدّ همین نوشـته هاست. کم و زیادش رو به بزرگی خودتون ببخشین. ممنون

نویسندگان

قواعد بازی

دوشنبه, ۱۱ بهمن ۱۳۹۵، ۰۹:۵۹ ب.ظ

از همان دوران کودکی و شکل گیری شخصیت، معمولاً هربار که گفتار و رفتاری همراه با نارضایتی از وضعیت موجود به والدینمان منتقل کردیم، با عکس العملی تکراری از سوی بزرگترها مواجه شدیم که به مرور زمان، نوعی تخدیر و "احساس خوب بر پایۀ بدبختی دیگران" را برایمان ایجاد کرد.

بطورمثال اگر منِ کودک، اسباب بازی خوبی نداشتم و اعتراضی میکردم، والدینم برای ایجاد حس خوب، مثالی از یک موجود بدبخت تر از خودم میزدند که:

"ببین اون اصلا این اسباب بازی رو نداره" !

یا

"پدر و مادر اون بچه پول ندارن که این اسباب بازی رو براش بخرن" !

.

.

و من خوشحال میشدم از اینکه اون بچه، این اسباب بازی رو نداره!

.

و چه بسا خوشحال تر که:

پدر اون بچه به اندازه پدر من پولدار نیست!

.

اگر کفش نداشتیم، با دیدن کسی که پا نداشت، خدا را شکر کردیم و یاد گرفتیم که بر پایه بدبختی دیگران شاکر درگاه الهی باشیم!

آموختیم که اگر ما داشتیم و دیگران نداشتند احساس خوشبختی کنیم.

.

در بین چنین اندیشه هایی رشد کردیم و  بزرگ شدیم و چرخهای اقتصاد و سیاست و فرهنگ جامعه در دستانمان شکل گرفت و هرگز نفهمیدیم که زندگی، نوعی بازیست که قواعد خاص خود را دارد.

.

کاسب شدیم و با زیر پا گذاشتن قواعد کسب و بیچاره کردن کاسب همسایه، پیشرفت کردیم و شاکر درگاه الهی شدیم.

.

تولید کننده و صاحب برند شدیم و حتی اگر می توانستیم قواعد بازی را رعایت کنیم، نکردیم و چنین افتضاحی در تولید و صنعت بوجود آمد.

.

مدیر شدیم و بدون رعایت قواعد بازی، آسیبهای بسیاری بر اقتصاد، محیط اطراف و نسلهای آینده وارد کردیم.

.

.

و با نهایت تاسف:

اسم این حرکات و اصول غیر انسانی (و چه بسا حیوانی) را رقابت گذاشتیم.

و چه لباسهای زیبایی هم بر تن این رقابت پوشانیدیم.

.

و جالب اینکه:

در پاسخ به فرزند خود که از ما در مورد این بیت می پرسد:

بنی آدم اعضای یکدیگرند ...

.

چه بسا که ساعتها هم در وصف صفات عالی روح انسانی و محبت و نوعدوستی و صداقت و امثالهم سخنرانی خواهیم کرد!

درحالیکه در رفتار روزمره و باور ناخودآگاهمان چنین اصلی حاکم است که:

بنی آدم ابزار یکدیگرند ...!!

.

سرانجام هم بدون اینکه قواعد بازی را آموخته باشیم، زیر خروارها خاک می خوابیم

و زندگی همچنان ادامه دارد...

۹۵/۱۱/۱۱
سعید یگانه